«Andorra ha estat sempre, en terra portuguesa i en tot Europa, un teler de smoriures. Per ser petita? Per haver-se conservat, a través dels segles, absorta, embalida, endormiscada en el seu bressol de muntanyes? Per ser ignorada? No sempre el que és gran és el més bonic, i la major fascinació resideix sempre en allò desconegut.» - trad. Joan Peruga, Petits Mons i Velles Civilitzacions -- Andorra, 1929 (2008)
«Andorra foi sempre, na terra portuguesa e na Europa inteira, um tear de sorrisos. Por ser pequena? Por se ter conservado, através dos séculos, extática, enlevada, ignorada, adormecida no seu berço de montanhas? Nem sempre o que é grande é o mais belo; e a maior fascinação reside sempre no que é desconhecido.» Pequenos Mundos e Velhas Civilizações (1937-38)










































































No comments:
Post a Comment